Pambahirang Pagkakataon sa Isang Taon

Life is What we Make it....

Ito ang una kong pagkakataon magsulat ng blog,
kaya hindi maganda, yung litrato lang siguro sa likod yung magdadala..

Sa pagsisimula ko sa pag gawa nito, lumalabas na sa mga instruksyon sa web page na ito ay parang mahirap intindihin kahit tagalog na ang pinapaintindi sayo..

Nahirapan akong i-edit ang blog na ito dahil save lang ako ng save...

Sa kabilang banda akin namang natutunan di ang paggamit pero hindi sa sa sukdulang gamay ko na sya...

ano nga ba? bakit nga ba ako nag susulat dito..

Simple dahil gusto kong sumulat at ipahayag ang gustong kong sabihin dahil na rin sa impluwensya ng kaibigan ko na kayang gumulong sa buhangin at tumawa pagkatapos nun.

Isa din akong tao, tao na mahina sa lahat ng bagay, mahina humarap sa ibang tao, mahina humarap sa hamon ng buhay at mahina sa mga bagay na di mo pa alam na manayayari..

Pero panu mo malalaman na malakas ka kung di mo mararanasan na maging mahina, malakas ka kung ang kahinaan mo ang nagsilbing lakas para bumangon sa dagok ng buhay.
Malakas ka pag nalaman mo na ang limitasyon mo ay mas mataas pa sa inaakala mo..

Wag mong hayaang humina ka dahil tao ka may halaga ka sa bawat tao sa paligid mo, apakan ka man nila tulad ng Pera pero di parin nila mawawaglit nag tunay na halaga mo..

"Walang sinuman ang nabubuhay para sa sarili lamang"

Tao ka, nasasaktan, nadadapa at nagkakamali.

Pero tao ka na nilikha ng diyos na may isip, upang sa pagkakadapa mo alam mo kung panu bumangon at maging malakas para sa araw ng bukas.

Matulog ka at mag ipon ng lakas para bukas kasabay mo ang araw na ngingiti sa mag gintong butil ng palay na inani mo....