Martes, Disyembre 6, 2011

Seed Trace

Books open…………

Reading……………..

Its was the year of 2011 when the world is moving so fast and the technology is the king of all. Burning the ashes of these motor transportation and guns are evolving in unbelievable stages. Foods comes from different land and………

It was February 28th when I was born and I grew at this certain place and raise by farming and getting all food by means of everything until one day……………………


I and my dad are going to deliver to the market the livestock and the fruits we have gather from our farm for our living, when this unknown policemen cross our path and turns to be the goons robbing our truck. Suddenly a commotion fire out…..

Guns fighting with sword… and sword fighting from gun.
Our chicken runs out and the fruits are slices into many different angles….

After that the Goons runs extremely…..


Dad: Hey Hey whats going on here? Oh look, what you’ve done. How are we gonna sell this stuff with all of that?

Mystery Man: I apologize master perhaps this 50 gran of mine could help your day and for the trouble that I’ve caused.

Dad: What ? This is not money, this is a piece of shit what are we gonna do with that metal??

Mystery Man: Piece of shit? What is that master? This is the money I’ve got and using. And you have a different kind of horse master.

Suddenly confusion smokes out the air with this all stuff….

Dad: Go home get lost, I don’t even understand what you’re wearing. Go home! And never aboard my truck again…

The man walk away and slightly confuse where he is, it’s a bit odd that I’ve observing the man the way he talk and the way he looks and one thing that make him mysterious is the necklace he is wearing I think I’ve seen the necklace somewhere and it suddenly gives me a headache until……..

MM: Hey boy, wheres the way to Minas Tirith??

I was shock that I think he was lost in the world he even don’t know……

Dad: Common son, lets go home, I wonder what your mom gonna say to this and with this piece of metal….

I replied to my Dad yes, and I gave a signal to the MM to get on the truck which he did…

Home:

I talk to may dad that I will clean the truck and the garage for it will be tomorrows start of the feast week (and time to talk with the MM.)

MM: Hey kid, where am I? what is going on here it seems that there are no soldier and you look different?

I talked to him and explain everything where he was and asked him all the question.


MM: I am lost and I forgot where I was all I remember is I was drunk and I was looking for a man. My great partner, rumors said that he was dead after his surrender that will free his village from that bolux Minister and all that he left in the hide out was this necklace no notes or anything. That’s why I’m looking for him to ask and I know he’s not dead…

I ask the name of the stranger and what year is now….

MM: I’m sorry boy, I didn’t introduce my name,  Prodo 34 years old 300 A.D when sword, guns horses and medieval home which I must see but didn’t see anyone… You young boy what your name…

My name is Philip 23 it’s the year of 2011…

MM: Oh! Son of God. What? Im lost and stuck in this place and time? What happen what  im gonna do…

Prodo become hysterical that he wants to return to his time…
Out of nowhere I say to him that I will help him just for him to stay calm and now how, what will I do to help him…. I gave him shirt and help him to be at the house as my friend… I convince Dad as long as Prodo will not get compensation and for Prodo to pay what he has damage.

One day Prodo wears the necklace and it suddenly gives me a intense headache that I’m seeing something….

P: what wrong Philip, common wake up…. What happen?

I told him that maybe the necklace could help him find he’s way back. I don’t know how but maybe there something in there…

We decided to seek help from an historian from my academic class and show him the necklace and my professor tell us and confirms how old the necklace is and decided that he will research about the necklace…

The feast week comes party comes and month later….
Prodo becomes familiar with the way and become inpatience because he remembered the in coming attack of the minister at his village.

P: Philip I want to get back home now, my village is in danger and I want to end the minister reign and revenge my friend.

Ph: revenge will not give you anything, it will only make you regrets…

P: it will save my village and families over there if I didn’t hurry, the fate of those village will be the same as my friend dying in the arms of that minister. I don’t want that to happen if Philpos was here hell do the same thing.

Ph: what did you say? Philpos? A flashback which is unclear cross my mind and makes my headache much worse until I faint…..

When I wake up Prodo was gone, and a phone call came by….
My professor told me that the necklace was a part of ancient sorcery that will help find the reincarnate part of the past to the present. It’s is specially made for a strong soldier and leader of the ancient time and time comes that this necklace will find his reincarnate part in the right time. And if he found the person this person will experience abnormal condition when he/she see the necklace but will become one again if the true reincarnate person will wear the necklace and the past will be remembered.

To determined the present from the past is you both like and somehow what you like is what you’ve become from the past… but seems like the former master of the necklace is Philpos and his lost to the ancient time is unknown, rumors said that he was shot dead by the minister to order to save the village but its only a rumor….

One thing that is mysterious about the history of Philpos is all the books has its missing page…….
I don’t even know why…..

And I suddenly realized that why I want much of holding a sword than a rake or watching ancient movies or even a plot thats similar.

That time I go to my professor and take the necklace and find Prodo….

Until… Prodo was reportedly on television making commotion at the market making enemies….

I got no time, I wear the necklace…. And boommm!!!

Lightning strikes and light all over was visible I see pictures and this is me………………………………………….. a thousand years ago…..

Great warrior holding guns and sword Philpos, fighting for everything until he fights the minister and the army…..

M: surrender with me and all the village and people will be free from me, Philpos
Mark my word and it will be yours…
Phi: How can I make sure?
M: I’m the minister, and I’m gonna throw away this sword of mine to the river. And make me kill by you if I don’t do the vow.

Phi: fine with me then, give me an hour and ill be back…


Philpos left his necklace at the hide out with a note to his friend Prodo, with what he will do….

After he left the note was burn by the necklace simultaneously when Philpos was shot at back when he was talking to the minister…….


The sorcerer of the time, put all their lives in making the necklace find the reincarnate part to correct the mistake of Philpos so that the future is much peaceful with ours now… that’s why in all books that published it is unwritten what have to be happen…

And what happen must happen, it must be corrected….



The enemy of Prodo was shot dead one by one and …………….

Philpos: Greetings my friend, (mask guy)

Prodo: Who are you?

Philpos: Theres no time to ask we must leave now or the village will perish in vain…

Prodo: Alright….

Phil: You will know who I am….

And the door of light opens and ……………..

Minister was on attack of the village…

Its showtime

PH: are you ready my friend??

P: Just like the old times….

Waaahhhhh!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

The fights was spectacular, Philpos did bring latest guns and bombs for the journey while Prodo brought the bazooka he stole new sword until they defended the village and attacks with a group Philpos and Prodo lead they attack the castle and freed the villagers and fight the minister……

Philpos: Lets go fellow men!!! This is our Independence we are free for our very first breath!! Lets takes this breath and live!!!

Army: AAAAaaa!!!!!!!!!!!!!

On they way of fighting and jumbling they come to an end to fight the minister and his 5 genuine army…
Philpos and Prodo fights at their limit Prodo fights the minister and Philpos and some army kill the 5 genuine army.
Prodo thought kill the minister but not the minister was on the way shooting Prodo but Philpos shield him and got shot to his heart and Prodo throw away his sword to finally kill the minister….



Last word……….

Philpos: I am grateful that I still have the time to fight with you again a friend and a brother…………

Prodo: Philpos……!!!! Don’t die on me……. Hang on..
       Soldier help me Philpos is shot……..

Philpos: I don’t have much time brother, lead the village I know you will be a good leader…

We are the one who creates our story, live prodo with what you have, not what you’ve lost. Im honored that this is the history of ours……..

Philpos was shot dead and leave remarkable markings upon the villager and his friends Prodo who led the village to a prosperous decade.

Prodo speaking to fellowmen:
The burning passion of leadership and love to our country bring Independence to us and Philpos was always a part of this.

His right, We are free for our very first breath..

This is Ours.. This is our country….

YEAAHHH!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Philpos and Prodo always remembered by the villager and the story has passed down from generation to generation with those mighty soldier and hardening the saying.

We are free for our very first breath….



A voice is reading the end of the story……… in front of the class room… and Philip closes the book…

Camera focus on him, smiles… camera is going backwards……….
Smilesss

Classroom….

Necklace and

The book is closing…

THE END

Welcome to the rising sun of my 3rd season of writing…

Watch out next week…

Oh yeah!!!!!

See yah!

Lunes, Nobyembre 14, 2011

Eleventh

Coming back with this inspiration and hope your question can be answered….
This is nice I got it from someone else bookface….
Beauty / Brains / Heart ?
Which is the best?

A CHAT WITH JESUS CHRIST...

Jesus: Hello. Did you call me?

Man: Called you? No. Who is this?

Jesus: This is Jesus. I heard your prayers. So I thought I will chat.

Man: I do pray. Just makes me feel good. I am actually busy now. I am in the midst of something.

Jesus: What are you busy at? Ants are busy too.

Man: Don’t know. But I can’t find free time. Life has become hectic. It’s rush hour all the time.

Jesus: Sure. Activity gets you busy. But productivity gets you results. Activity consumes time. Productivity frees it.

Man: I understand. But I still can’t figure out. By the way, I was not expecting YOU to buzz me on instant messaging chat.

Jesus: Well I wanted to resolve your fight for time, by giving you some clarity. In this net era, I wanted to reach you through the medium you are comfortable with.

Man: Tell me, why has life become complicated now?

Jesus: Stop analyzing life. Just live it. Analysis is what makes it complicated.

Man: why are we then constantly unhappy?

Jesus: Your today is the tomorrow that you worried about yesterday. You are worrying because you are analyzing. Worrying has become your habit. That’s why you are not happy.

Man: But how can we not worry when there is so much uncertainty?

Jesus: Uncertainty is inevitable, but worrying is optional.

Man: But then, there is so much pain due to uncertainty.

Jesus: Pain is inevitable, but suffering is optional.

Man: If suffering is optional, why do good people always suffer?

Jesus: Diamond cannot be polished without friction. Gold cannot be purified without fire. Good people go through trials, but don’t suffer. With that experience their life become better not bitter.

Man: You mean to say such experience is useful?

Jesus: Yes. In every term, Experience is a hard teacher. She gives the test first and the lessons afterwards.

Man: But still, why should we go through such tests? Why can’t we be free from problems?

Jesus: Problems are Purposeful Roadblocks Offering Beneficial Lessons (to) Enhance Mental Strength. Inner strength comes from struggle and endurance, not when you are free from problems.

Man: Frankly in the midst of so many problems, we don’t know where we are heading.

Jesus: If you look outside you will not know where you are heading. Look inside. Looking outside, you dream. Looking inside, you awaken. Eyes provide sight. Heart provides insight.

Man: Sometimes not succeeding fast seems to hurt more than moving in the right direction. What should I do?

Jesus: Success is a measure as decided by others. Satisfaction is a measure as decided by you. Knowing the road ahead is more satisfying than knowing you rode ahead. You work with the compass. Let others work with the clock.

Man: In tough times, how do you stay motivated?

Jesus: Always look at how far you have come rather than how far you have to go. Always count your blessing, not what you are missing.

Man: What surprises you about people?

Jesus: When they suffer they ask, “why me? When they prosper, they never ask “Why me” Everyone wishes to have truth on their side, but few want to be on the side of the truth.

Man: Sometimes I ask, who I am, why am I here. I can’t get the answer.

Jesus: Seek not to find who you are, but to determine who you want to be. Stop looking for a purpose as to why you are here. Create it. Life is not a process of discovery but a process of creation.

Man: How can I get the best out of life?

Jesus: Face your past without regret. Handle your present with confidence. Prepare for the future without fear.

Man: One last question. Sometimes I feel my prayers are not answered.

Jesus: There are no unanswered prayers. At times the answer is NO.

Man: Thank you for this wonderful chat. I am so happy to start the day with a new sense of inspiration.

Jesus: Well. Keep the faith and drop the fear. Don’t believe your doubts and doubt your beliefs. Life is a mystery to solve not a problem to resolve. Trust me. Life is wonderful if you know how to live.

Man: Thank you so much.

Jesus: You are always welcome. Have a good day my friend.
" Always remember, God's Word is the Word for YOU ".

Have a great day guys….
Hope you like it…
……. 

Miyerkules, Nobyembre 9, 2011

....blank stare....



taking my time gathering my thoughts... time seem slow... working load as situation arise.. whew!!
see you soon... keep in touch
one piece

Sabado, Oktubre 29, 2011

Tenth Reincarnation

Helo, pagkatapos ng mahabang pahinga sa kabila ng kapaguran......

Heto ay isang imahinasyon lamang at wala kang dapat ikabigla.

Nanaginip ako bigla kung mamatay ako at mabubuhay muli, gusto ko ang isang taong tulad niya. Isang tao na misteryoso at tila walang pakialam sa mundo, makita mo palang siya ay matatawa kana at sa mga kilos nya panalo sa hagikgik ang tyan mo.

Naiisip mo ba kung sino siya? Sige, heto pa.

Hindi ko alam kung gaano siya kamisteryoso pero, kahit masasabi mong may pagkamahina ang utak nya ay matotouch nya parin ang mga tao na nakakapanuod sa kanya may aral na iiwan at mapapabilib sa pagiisip nya.

Hahaha, kuha muna? Tama….

Siya nga.. si Mr. Bean.. Johnny English, Rowan Atkinson

Siguro hindi ko na kelangang ielaborate pa, dahil sa pangalan palang at ang tao sa likod nito maiintindihan mo na ko. Ok? Hehehehe sabay sabay tayong tumawa. ^_^

Kahit tulog tayo, tumatawa tayo, naranasan mo na? o yung biglang mapasipa at nasipa mo ang pader nyo at nagising ka sobrang sakit pero tulog  ka ulit tapos maya maya may drama na, na nangyayari sa utak mo at sumasabay na din ang pagpatak ng luha mo.

O kaya tila may istorya ka na maganda na tumatakbo sa panaginip mo at ikaw ang nagdidigta sa mga nangyayari ng biglang may kakatok say o at gigisingin ka, at biglang parang bula na mawawala ito at hindi mo na alam ang nangyari.

Tama ba? Nanaginip ka nga!

Pero ang masakit sa lahat ay sa pagbaling mo sa kaliwa o kanan habang nananginip ay bigla kang magka cramps sa sobrang sakit, maluluha at tatawag ka ng tulong at babangon bigla dahil………
………..

…………………………..

Nanaginip ka. Tama nanaginip ka nung bata ka, nasa swimming pool ka, lumalangoy, sumisisid nakikipaglaro at tila gusto mong maranasan ang pag ihi sa pool dahil hindi naman halata pero sa kabila noon ay parang nasa swimming pool ka na din na may falls at bigla kang babangon dahil basa. Oo basa na ang sapin at lumot pati short mo dahil nagkatotoo na ang swimming pool sa kwarto mo.

May mga panaginip para sa lalake, hehe at mga panaginip ng pakikipag away na nagsasalita ka pa… Pag sinabi sayo ng babae, na naghihilik ka pero nanaginip ka. Sabihin mo, hindi ako naghihilik, napanaginipan nga kita. Dahil sabi, ang mga taong naghihilik hindi natatandaan ang panaginip o walang panaginip at all.
Kaya pag nanaginip ka, hindi ka naghihilik. Ok?

Tapos…








GISSSSIINNGGGGGG!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


Wahahahahahaha……………….

Hanggang sa muli…….. twing!

Miyerkules, Oktubre 19, 2011

Perfect Nine....

Magandang araw kung nakasikat ang araw at magandang gabi kung buwan ang nakikita mo sa bintana mo…

            Masarap maglakad, at halos kalahati ata ng buhay natin ginugugol natin sa paglalakad at aminin mo man o hindi, masarap maglakad lalo na kung may kasama ka at maganda ang mga nakikita natin sa kapaligiran at malas mo kung hindi ka naglalakad at nuhuhulog lang ang mga buhangin ng tsinelas mo sa carpet ng sasakyan mo.

            Tara, sama ka at sumabay sa paglalakad ko, simulan natin sa isa sa pinaka malaking lugar at syudad dito sa aking bayan, pangalan ng dating presidente ang syudad, at marami kang makikita, habang naglalakad ka, malalaking gusali, tumatakbong ulap at mahalimuyak na hangin na may rekado ng sari saring polusyon. Tuloy tayo sa paglalakad, heto sa kabila ng tagumpay ng syudad, maraming investor, magagarang kainan at sari saring mall. May makikita ka pa ding mga tao na natutulog sa kalsada kasama si bantay sa ilalim ng malamig na puno. Heto makikita mo ang mga matiya- tyagang tao na naghahanap buhay para mairaos ang araw.
Heto makikita mo sila inang at itang na nagtitinda ng kendi sa eskenita at mga tabing daan na dapat nagpapahinga na sa edad nila.
Si junior, umagang umuga maingay na, maingay sa mga kanto na nagtatawag ng pasahero para sa baryang kikitain pang laman tyan. Si kuya tumatakbo at nambubulahaw para sa pandesal at dyaryo na dala dala upang may pambaon sa pagpasok.

Ganito na ba tayo? Nasan na tayo? Ano ba ang mas imporatante? Investor o ang mga tao? Tila napapabayaan na yata tayo?

May batas tayo, alam ng lahat yan batas na nagbabawal sa mga tao o vendor sa side walk dahil daanan nga naman yun ng tao. Pero sa kabilang banda kung titingnan natin, diba dapat nating tulungan ang mga taong ito dahil sila ay nagiisip, nagiisip na mabuhay at nagtatrabaho ng marangal na walang naaagrabyado.
Pero sa nakikita ko, ang mga taong ito ay takot, takot kapag nakikita na ang mga awtoridad dahil, para silang mga daga pag nagpulasan pag nandyan na ang mga pusa.
Bakit hindi natin sila bigyan ng masisilungan pag nagtitinda, espasyo para magkaroon sila ng katiwasayan sa pagtitinda dahil alam nila na legal sila magtinda at marangal. Kung sa tutuusin ata kasi mas madali silang hulihin kesa sa mga holdaper at pang ssnatch ng kagamitan ang ginagawa.

Wag naman po ganyan, pare parehas tayong naglalakad ng may tsinelas sa paa sana kahit pano malaman nyo na ang mga taong ito ay gusto lang kumita at mabuhay bigyan natin ng pagkakataon at ng proteksyon mula sa buwis ng mga taong kayang magbayad para sa mga katulad nila kuya, junior inang at itang.

Tumawid tayo, at makipagpatintero kay kamatayan, hayun……..!! hule ka…
Sa buong maghapon nandiyan si manong pakumpas kumpas na tila hindi alintana ang init ng araw at halos tutong na ang balat para lang maisaayos ang trapiko. Tapos pag bumagal ang takbo ng mga sasakyan sa kanya pa ang sisi “may enforcer kasi kaya traffic” hindi ba kayo nagiisip? Ginagawa nya lang ang trabaho nya dahil gusto nyang mai-saayos ang takbo ng trapiko dahil kung wala sya, kanya kanya kayong unahan sa pagtawid, walang bigayan kahit si inang pa ang tumatawid. Harurot pa rin.!! Si manong nagtatrabaho maghapon para matutong ang balat kapalit ng pagkain sa hapag kainan. Pag uwi amoy usok pawis at tila ang baga nya ay pinagbabahayan na ng mga dumi.

            Sana mabigyan man lang sila ng taas ng sahod at mga mask upang kahit pano ay mabawasan at maharang sina alikabok sa kanya, dagdag muna ang UV light lotion. At kayong nagmamaneho, konting respeto pare parehas tayong naghahanap buhay.

Tuloy ang lakad natin, at heto tila mala angel ang ihip na hangin at sumasabay sa saliw sa tugtugin ni Ale. Heto at madilim lagi ang paligid pero kayang tumugtog,,,,, at anong ginagawa nila dun? Mga bulag nasa kalsada tumutugtog para sa barya? Nakalagay pa Donation for the Blind? Bulag na din kaya o butas ang budget ng gobyerno para sa kanila at tila kelangan na nila mamalimos at kumanta para sa barya. Ayaw ko ng magsalita pa, gusto ko lang imulat nyo ang mga mata nyo dahil hindi kayo bulag at huwag kayong magbulag bulagan mula sa mga sasakyan nyong may numero OTSO, at tinted na bintana. OK!?? Huwag lang sana imulat sana may gawin din.


Tara na nga! Sakay tayo ng tren, ng makapagpalamig tayo. Whew! Heto pa, bakit sila naglalakad? Naglalakad akay akay ng gwardya? Bulag nanaman sumasakay mag isa sa tren, at hindi ko alam bakit wala silang kasama at kung san sila pupunta. Buhay nga naman…….. Inisip ko nalang pupunta sya sa trabaho upang kumita dahil sa pagmamasahe. Sana gabayan sya ni Bro, maliit na bagay na dapat ipag pasalamat natin sa taas dahil hindi tayo alipin ng kadiliman. Ngayon, pumikit ka ng sandali at ipag pasalamat ang maliit na bagay sa buhay mo…

Ang iba hindi makalakad, ikaw mapalad
Ang iba hindi makakita, ikaw tanaw ang liwanag
Ang iba hindi makapagsalita, Ikaw ay makata
At sa mga taong walang trabaho at walang masilungan sa gabi… ikaw mayroon.

Salamat po bro……….


Tara baba tayo, tuloy ang lakad at sakay ng jeep, ano pa ang makikita mo? Nandiyan ulit sina manong, inang itang at junior. Magandang gusali, magagarang sasakyan. Condominium, fast food chainssssss, usok, magjojowawers, ibat ibang klase ng tao. Ang daming sasakyan, ang dami ding usok. Sa dami ng sasakyan, isa na rin siguro necessity sa mga mall at condo ang parking area at parking lot palang bawi na sila sa bayad dahil 1st to 3r floor ng mall at condo parking lot, naiisip mo kung gaano kadami yun? Marami tayong ginugugol sa mga bagay na hindi naman halos kelangan sa buhay natin pero binibigyan natin ng importansya dahil ganito tayo at ganito na tayo. Dahil lahat business para sa iba, ultimo pag ihi business. 

Hay mukhang walang patutunguhan ang paglalakd natin ah, puro problema ang nakikita natin…….. at mga kung ano ano pa. Tutuloy pa ba tayo o hindi na?

Tuloy?

Sige tara……….. Para po……..!!!!

Sa pagbaba ko ating baybayin ang kahabaan ng lansangang ito, maghapong di nawawalan ng tao at puro usok ng sasakyan ang malalanghap mo, makikita mo ang sari saring imitasyon ng orihinal mong nakikita at sinusuot. Mga taong nagsusumikap at nawalan na ng ulirat. Mga taong nadadagdagan sa kabila ng kawalan ng bahay na matitiran at hindi pa yan narito pa ang mga nangangalabit na kababaihan na hindi mo alam kung ano ang inaalok nila pero tatanggi ka nalang…. Sa pagikot ng mata mo sa pagapak mo sa baku bakung daan kasabay ang tilamsik ng tubig makikita mo ang kalinga ng ina sa musmos na bata, tumatakbong lalaki na tila hinahabol ni kamatayan at mga hinaing na walang dumidinig.


Sa pagpapatuloy ko, si kuya tila sumuko na ata, at ayun hindi pumasok at may nilalanghap nalang sa tabi ng naglalarong fountain na may naliligong Mama, invinsible ba sila? Pero sina manong nakikita ko nagkwekwentuhan lang ……… Invinsible nga siguro o kaya hindi natin alam magkaiba ng dimension ang ginagalawan nila. Tila una pa yata sila humithit ng kung ano at sila sila nalang ang nagkikita-kita….. Gisingg!!!!!




Tara, pahinga muna tayo at magmasid, hapon narin at masarap na ang simoy ng hangin kahit alam kong may polusyon ito….

Masarap magmasid dito dahil, sa kabilang banda makikita mo na marami paring tao ang na kay bro dahil pumupunta sila sa simbahan kasama ang pamilya at ngingiti paglabas dito….. Makikita mo pa rin ang mga tao na gustong tumulong, mga mabubuting loob na umaakay kay inang at nagbibigay ng konting tulong sa kanila. Sina pastor na nagbibigay ng libreng pagkain.
Masarap pa ding pagmasdan ang lumulubog na araw kasabay ang nagsasayawang alon ng dagat at mga tsinelas at plastic cup dito.
Masarap ding pagmasdan ang sayaw ng ating bandila kasabay ng pagdampi sa atin ng malamig na hanggin. Na sa gitna ng nalalakihang gusali, magandang parke at bumibilis na dami na pwedeng gawin, nariyan ang sumsalamin kung ano tayo at pano na tayo…
Masarap paring sabihin na sariling atin ito, dahil dito natural.
Kahit ganito, atin sya!!


Hay buhay, isang buntong hininga…. Nabubuhay na ang gabi sa sari saring ilaw na naglalabasan. Naririnig mo na ang mga malalakas na musika mula sa isang restoran at tila party party na…… Ibang mundo na sila at walang pakialam.
Dito hindi nagpapahuli ang iba at on time walang late…
Sana ang opisina natin o ang mga meeting o pagtitipon ay parang mga hang out place o kaya mall dahil dito walang nalalate at tila willing pa sila pumila para lang pagbuksan at makapag party. Dahil sa pag may party hindi ko tinotodo, isang malusog na atay yan ang sekreto ko, maging liver lover mag Liver Aid. hahaha


This is the Perfect Nine


Tara na mas dumidilim na, at delikado na at baka biglang may mawala sa mga hawak natin… Sakay na muli ng jeep, at heto bawal magyosi ang nakalagay sa jeep pero ang usok dadampi sa pisngi mo at malalanghap mo. Hindi na ko magrereact at ang NO SMOKING sign dito ay pagpapahiwatig na pwede kang manigarilyo kahit bawal.

Paglingon mo sa kanan, makikita mo na ang ibat ibang kulay ng banig na nakalatag, ang iba tila kulay usok na. Nalilito? Pwes tama ka, ang mga banig na nakikita mo ay mga higaan nila Kuya, Junior inang at itang. Sa ilalim ng bilog na buwan at malamig na gabi.
Magkakatabi sila, at nasa tabi din si bantay, halos katatapos lang nila kumain at sabay sabay silang mag-anak. Pero may isang bagay ang nagpahiwatig sakin sa buhay, yun ay ang pagsasama sama nila sa pagkain at tabi tabi nila. Buhay na, payak at hindi kelangan ng ano pa man. Si itang at inang magkatabi at magkayakap nakatingin sa bilog na buwan at isa sa mapapansin mo sa kanila ay ang ngiti sa mga mukha nila.

Hay buhay, Isang mahabang buntong hininga. Masaya sila. Masaya at batid ko yun sa ngiti nila sa kabila ng estado nila sa buhay at kalagayan ng banig nila, heto sila magkakasama at masaya, tila hindi na nila kelangan pa ng rason para magkabahay o kung ano pa man dahil they can manage.

Contentment ika nga, ito ang magpapasaya sa tao. Hindi ka na maghahangad pa ng iba dahil kung anong merun ka ay sapat na. Kasiyahan, hindi mo mabibili sa kabila ng lahat heto parin dapat ang mangibabaw dahil sa kasiyahan may pagibig.

Sa paglalakad kong ito, tila hindi lang ako naglakad, naglakad ako ng may kabuluhan dahil nalaman ko na may pakialam ako, naglakad ako ng palalim, para malaman ang mas kahulugan ng buhay.

Ano nga naman kung ikaw si manong kung masaya ka dito at paguwi mo ng bahay mo, ay sama sama kayo ng pamilya mo.

Pero may magagawa tayo, ikaw at lalo na ikaw na nasa upuan.

^_^ ang sarap ngumiti, tila walang problema.
Pero tandaan mo, isipin mo sila itang inang junior at bantay na kahit walang wala sa buhay ayun sila, tabi tabi masaya kumpara sa buhay mo kung ano ka man….



Aw, ang sakit naman, pud pud na ang tsinelas ko..

Bahay na… ang sarap humiga….

Maliit na bagay kung titingnan, mo pero makabuluhan….

Hay…………….. Thank you Lord! Ngittiiiiiiiiiiiiiiiiii..
Pikit mata at ……………………………..

REM NREM NREM Dream……………………………….

Magandang gabi at matamis na panaginip sa inyong lahat……………………….


……………………. Twing!!



………….. on dreams………………

Isang araw, may mayamang tatay ang nagsama sa kanyang anak..
Ipinakita nya sa kanyang anak kung pano ang maging mahirap, ginugol nila ang kanilang oras sa bukid, kasama ang pamilya na nakatira doon.

Ng pauwi na sila tinanong ng tatay ang anak “Nakita mo ba kung gaano sila kahirap? Anong natutunan mo?

Sumagot ang anak “Meron tayong isang aso, pero sila apat at may manok pa. Meron tayong swimming pool pero sila may ilog. Merun tayong magagarbong ilaw sa gabi, ang merun sila bituin. Kailangan nating bumili ng pagkain pero sila inaani nila sa pagtatanim at pagpapatubo nito. Meron tayong malalaking haligi para protektahan tayo sila mga kaibigan. Meron tayong encyclopedia sa kanila naman ay Biblya.

Maraming Salamat Papa, dahil pinakita mo sakin kung gaano tayo kahirap.

Hindi ito tungkol sa pera at pano tayo nito pinapayaman, kundi tungkol ito sa pagiging payak kasama ang Diyos sa ating buhay…..



zzzZZZZZZZ….

Biyernes, Oktubre 14, 2011

Empty Eight.......

....






































-

Seventh Grade (",)

Maraming katanungan sa mundong ito…

Nasagot na ba ang mga katanungan mo?

Lahat ng ito, nakadepende sa kung sino, paano at kung ano ka….

Tara na…………


Merong mga bagay sa mundo na minsan kinakainisan natin, mga bagay na dapat hindi nalang nangyari o mga pangyayari na dapat hindi nalang nangyari pero nangyayari.

May mga bagay na sa simula palang mali na at malalaman mo tama pag wala na sayo.
May mga bagay na sa simula napakaganda at tila wala ng kaparehas pero malalaman mo na hindi pala.

Mga bagay na akala mo totoo pero hindi pala, mga bagay na binubo natin sa isipan natin para masabi natin na totoo pero hindi naman natin nahahawakan.

Ang buhay natin ay simple lang at kung pabibigyan mo sakin ng kahulugan ito, isang bagay lang ang masasabi ko at akin pang isasalin ito sa wikang banyaga. Ang buhay ay buhay kailangan lang natin itong isabuhay. “Life is Life itself we just have to live with it”

May mga bagay na dapat talaga mangyari kahit sa simula hindi mo alam kung anong dahilan nito at pipilitin mong intindihin hanggang malito ka na sa bagay bagay sa paligid mo.

Halimbawa nalang ng isang araw puyat ka at gusto mo ng matulog para makabawi, kahit isang oras lang para sa iyong lakas dahil merun ka pang duty sa hapon pero ng makukuha mo na ang tulog mo biglang magigising ka sa isang tawag ng bata dahil ibibigay lang sayo ang naiwan mong bolpen dahil sinabayan mo syang magpuyat dahil sa kanyang proyekto. Nakakainis di ba? Ayon na eh!! Biglang wala…
Pero dahil sa pagising sayo na yun malalaman mo, ang isang maliit na bagay, matatapik mo ang cellphone mo na ginagawa mong alarm clock tuwing kelangan mo ng gumayak sa pagpasok, ang cell phone ay wala ng charge kaya malalaman mo na kailangan mo na syang icharge para magising ka at hindi ka mahuli sa pagpasok mo..

Isang maliit na bagay pero may kabuluhan, at pano nalang kung hindi ka ginising ng batang yun? Ibang storya nanaman ang tatakbo sa buhay mo dahil nalate ka at pwede pang mapagalitan

Parang isang nanay na iiwan ang anak para makipagsapalaran sa ibang bansa, sa kadahilanan na gusto nya ng pagbabago sa anak nya gusto nya na magkaroon ito ng magandang buhay….

Parang isang babae na iniwan ng kanyang minamahal sa isang bagay na hindi ka tanggap tanggap… Masakit sa una, at lalong sumasakit sa pagdaan ng mga araw habang naaalala mo ang mga araw kung saan bumubuo kayo ng pangarap.
Nagsisimula kayo magisip ng tila iisangg tao, kung saan pagsasaluhan nyo ang sakit at maayos ito,
Kung saan magiging masaya kayo kasama ang pamilya mo hanggang….
kung saan magisa ka nalang at kinikimkim ang mga araw na nawala dahil sa bagay na alam mong wala ka namang ginawang mali at itatanong mo sa sarili mo. Bakit?? Na lumuluha.. Saan ako nagkamali??
Deserve ko ba to??

Ang sagot sa tanong mo kung nakakarelate ka at kung sino ka man na bumabasa dito…

Oo, deserve mo yan…….
Deserve mong masaktan dahil marunong kang magmahal at lahat ng mga tao na marunong magmahal ay ang mga taong hindi takot masaktan…

Oo deserve mo yan, dahil may madidiskubre ka sarili mo na hindi mo madidiskubre kung magisa ka lang.

Deserve mo yan dahil, binibigyan ka ni God ng pagkakataon na maging mas masaya sa kung anong meron ka dati… Mas magandang pangarap mas maliwanag na bukas at masasayang kaibigan.

Oo deserve mo talaga yan, maniwala ka man o sa hindi kahit nasasaktan ka ngayon at nangigilid ang luha…

Deserving ka sa lahat ng yan dahil bukas makalawa malalaman mo, na ang buhay mo ay mas makabuluhan sa mga bagay na nararamdaman mo at ang luha mo ay para lamang sa mga taong hindi ka iniiwan mula sa umpisa hanggang kung nasan ka man ngayon…
Pero kung sa pagpatak ng luha mo na yan, ay makakatulong para sa pagharap mo sa bukas sige lang. Dahil isa yang mahalagang bagay sa buhay

Dahil ang buhay mo, ay iba sa buhay nya at ang tanging nagpapalungkot sayo ay ang mga bagay na narerealize mo na dapat hindi nangyari… Gumising ka!
Tama na ang drama mo nandito kami hindi mo na kailangan ng iba.

Bilangin mo ang taong nagpapasaya sayo, dahil yun ang mahalaga kung malungkot ka man ilabas mo yan samin.
Dahil hindi ka matutulungan ng lungkot na yan na maging masaya….

Pano kung walang ikaw? E di hindi kikilos ang mga bagay na gusto mong gawin, dahil kung walang ikaw hindi mo mapaparanas sa sarili mo ang maging masaya. Tama?



Naiiyak ka, dahil nalalaman mo ang mga bagay na totoo at tama sa nakalipas.
At narerealize mo na wala na sya at hindi mo nalalaman ang nararamdaman nya dahil wala kang makausap na tao sa part nya….. ang nakakalungkot ay hindi mo alam kung nararamdaman nya ay parehas sayo…. Pero ito na ang panahon na tapos na, nakalipas na yun move forward dahil ang hinaharap ay mas maganda pa sa inaakala mo.

Fall in love again hayaan mo ang sarili mong magmahal, hintayin mo kung sino man yun at sa pagkakataon na maging masaya at mabigo ka ulit malalaman mo ang mga sagot sa katanungan mo.
Malalaman mo lahat ng sagot…

Wag kang mainip maghintay ka lang.

God walks among us in different ways and puts a certain person in our life for us to discover or learn something for our self and perhaps for others. It has a purpose.
I just do hope you know it. What you learn and what you’ve discover for your self

Live your life with what you have,,, not what you’ve lost or without……………………

No question ask!!

Smile ^_^

Huwebes, Oktubre 13, 2011

Sixth Things

Little Things…

Enjoy everything in life, enjoy you’re time.

“When you know how to die, You know how to live…”

What’s special with that thought of dying and living, now think of it.
It’s what you need, to learn how to die before you live, it about living not dying.
When you know how to die, you know how to live.

It’s like, when you know you’re time is up, you start to live your life to the fullest again, you start counting the days we’re you born and the memories you had.
Its about the life you had that giving your self a satisfaction of dying.
If it’s that enough you’re ready, dying is not to be afraid off its, living unhappily.

There are so many little things we forget about that even us overlooking it.
Saying thank you that you wake up that morning is one thing to be thankful for, no matter how miserable your life in the coming day. Be thankful because there are millions of people wish to live but they don’t have the chance to.
Thousand men, women or children fighting for a certain illness just to live.
Hundred that is looking forward on waking up just to see their family happy.

Be glad you’re alive because you have another chance of seeing how beautiful the sunset is….

Be glad you’re a nurse because your giving your patient another they to live another day to smile and another day to spent their time with family.
Be glad your still tiring or paying taxes because you have work.
Be happy because there’s some one texting you, you had friends
Be grateful, theres food on your plate some getting it in a garbage can.

Little things in life we forget.

Little things that we are asking for more….

Life and Happiness is what you being contented with.

That’s make you free….

Pray and God will help those who help themselves.






At some point you will realize that you have done too much already for someone or something that the only next possible step to do is to leave them alone…

Stop! Walk Away..

Its not like your giving up and its not like you shouldn’t try.
Its  just that you have to draw the line of determination and desperation

What really yours will eventually yours and whats not , no matter how hard you try will never be. Sad but true

Today…

Don’t think of saying any UNKIND WORDS think of the people who can’t speak.
Don’t complain about the food you eat some have nothing
Don’t complain about life, many die young
When you’re tires of your  job – think of the jobless, the disabled and those who wish they had yours.
When sad thoughts seem to put you down paint a smile on your face & think God you’re alive and you’re still around.

Just remember this folks, and the question of life….

Life’s a Gift, Live it Well.

Work, Money Ambition we bury our life, In these things but we never stand back and say is this what we want???


You’ll never know what gonna happen, today you’ll see me maybe tomorrow you can never tell.

Are you ready?
Are you the person you wanna be?
Are you leading the life you want to live?

Dying is not one thing to be sad about, Living unhappily that’s another matter.





After  watching the movie, Tuesdays with morrie.

I realize many things, things that so fast that you can never tell your time is up.
We had all the time for our work, ambition and money that we bury our self into this.

We need to come up and stand.

Now that I know that eventually im dying and I don’t know when my times up.

Its time to make those mistakes correct, because I don’t want to die that theres someone who hated me.

When I die I want you to say a prayer and bury me, I preferred to hear things when im alive.

Time – (impacts me the most) You never know whats gonna happen next, so better save those extra time to your family and self not to work alone. You’re a person with a heart and need something.
Work is part of your life not your life itself.
We all have our time, time to be young and time of being old, enjoy it to the fullest.

Love – It is what hurt us and the one that always win, if we don’t give it we can’t receive it either. Not letting our self be love because were to afraid giving our self of someone we might loose. Love always win, the only rational act.
I always love and tend to hurt others but I know when to stop Im just like, I’m just afraid to loose some one that why I’m being selfish

Dying – is not one thing to be sad about, living unhappily that’s another matter.
Death ends a life not a relationship.

Dependency – Nothing is to be shameful about being dependent. No one exist alone.
When were a baby we need other to survive when were dying we also need others to survive. In between we need others even more. We must love one another or die.

Regrets –  I live my life with one regrets, and if you’re be a slave of it you can’t move forward, you cant do nothing from the past but you can make it right for the future. Live and be ready




There is a little wave, enjoying the sunshine, swaying, feeling the cold breeze of the wind when suddenly notice the other wave was sad. The wave ask “why are you sad?”
The other waves answer, “because were gonna crash at the shore and were gone”
There’s nothing to sad about, were not waves, you’re not a wave.
We’re all part of the ocean.




Thanks Morrie…

Martes, Oktubre 11, 2011

Fifth Shift

May mga taong kahit alam na nilang magagalit ka sa isang bagay, ay gagawin pa din nila ito. Mga bagay na dapat at alam na di dapat gawin ay ginagawa.

Kung sa mundong ito, may nakakakilala sating tunay na pagkatao kung pano tayo magalit, tumawa matulog, o di kaya pano ka sumpungin at maglambing. Tama, sa pagkatao natin magulang ang nakakakilala.

Pero may mga bagay, na sadyang di na nasusubaybayan ng ating magulang pag tayo ay nahiwalay na sa kanila.

Hindi na nila alam kung pano ka magisip, makisalamuha sa tao o di kaya magalit ng sukdulan.

Saking pakikipagsapalaran sa buhay na to, marami ng nangyari, nagbago, marami ng impluwensya sa pagiging ako at kung pano na maging ako.

            Maraming tao, ang humubog sa kung ano ako ngayon, pero kung ano ako ngayon masasabi kong hindi ako kilala ng magulang ko o ng pinakamatalik kong kaibigan.
            Sa mundong ito, 3 tao lang ang nakakakilala ng husto sakin una, si Bro pangalawa sarili ko at pangatlo ang Girl friend ko.

Marami ng kaming pinagdadaanang saya, road trip, tawanan, kulitan, iyakan, sakitan at mga tagpong kahit sa pelikula makikita. Dumating din sa puntong nagkakasakitan na kami at nagkakasamaan ng loob. Nakita nya kung pano ako magalit, tumalon sa tuwa at kasamang nangarap. Tumawid sa dagat, katabi sa malamig na gabi, alaga sa higaan, panunuod ng sine at kung ano ano pa.

Sya ang taong mas kilala ako sa sinuman sa buong tao sa mundong ito, wala na kong ibang dahilan, dahil sa haba ng taon, nangyari lahat ng iyon at di ko na alam kung may makakapag tyaga sakin tulad ng ginawa nya. Wala akong itatago.

Siya ang tumiis sa pagtitiis ko, sumalo lahat ng galit ko, kasamang tumalon sa tuwa. Hindi ko na nakikita ang sarili ko na may kasamang iba maliban sa kanya.

Wala ng panahon ang makakapag palago ng samahan naming tulad ng iba.

Kahit na puro negative ang nasa ulo nya at hindi nya ko makasama sa matagal na panahon, may rason ako para maghintay maghintay sa pagmamahal na pinagtibay namin.

Salamat sa pagtanggap kung ano ako at sa pagtitiis sa kung ano ako.

Mahal kita walang pero pero walang dahilan. MAHAL KITA DAHIL IKAW YAN WALA NG IBA!

Matagal din kaming di nagkita ng girlfriend ko halos isang taon, at ang isang taon na yun ay hindi madali, parang isang dekada ang lumipas yung tipong, sa tinggin nyo pag nagkita kayo ay di kayo magkakilala at isang ibang tao lang.

Pero sa aspetong ito hindi mo maipaliwanag kung anong nababalot na hiwaga merun talaga ang pagibig, dahil pagkakita palang naming animoy parang kahapon lang kami di nagkita at parang pinagdugtong ang araw na nagkahiwalay kami at ngayon. Niyakap nya ako ng mahigpit at ganun din ako sa harap ng maraming tao. Hindi mo maipaliwanag kung bakit ganun o talagang dahil sa koneksyon at pinagsamahan naming ganun nalang yun.

Isa pang bagay ang nakakatuwa ay, kahit gano kami magaway sa telepono at tampuhan magkita lang kami, hindi na kelangan ng paliwanagan at tapos na ang di pagkakaunawan sapat na na makita naming ang isat isa at ayos na. Tawanan na muli at ayaw mo ng matapos araw na parang wala ng bukas.

Ang iba gumagastos ng malaki para lang sa excitement sa kakaibang adventure at sa mga unforgettable moment pero para samin, kahit anong lugar magiging perfect nasasayo na yun para ihandle ang lugar.

Halimbawa tanghalian at nakaupo kayo sa labas ng jolibee, dun kayo kumakain that is not a good place maraming tao at palasak na pero magagawa nating kakaiba ito sa pagsukob at pag gawa nyo ng sariling mundo dito. Pagusapan ang mga bagay at pagtripan ang nakikita. Ang salita ay makapangyarihan samahan mo pa ng imahinasyon mo.

Kuntento na kami na maglakad at pag usapan ang mundo at tumuhog ng fishball sa kanto. Dahil ang buhay/pagibig ay parang kalsada na lalakarin nyo sa simula marami kayong masasalubong na tao, maghahabulan, may maiiwan, may away sa kanto at tampuhan. Desisyon kung liliko ka ba o hindi. Kahit pa makipot ang dinadaan nyo o nakasasakyan ka pa, isa parin ang tinutungtungan mong lupa. Ang mahalaga, may natutunan ka habang naglalakad, masaya ka at may kasama ka.

Masaya ako na ikaw ang kasama ko….

Salamat JCO….

Salamat, hindi talaga ako sanay magpahayag ng saloobin ko lalo na ng masasayang karanasan. Kaya ngayon lang merun nito. Dahil mas gusto ko ang malulugkot, pero heto sinubukan ko. Salamat!! Pero sana may napulot kang aral…..

Higit sa lahat, wag na wag mong kwekwestyonin ang pag ka miss sa yo ng isang tao dahil hindi mo alam kung gaano kasakit ang mangulila sa kanila.

Love is the greatest discovery you can have on your self.

Looking forward to spend the rest of my life with you………..